11-11-16

EEN VRIESGANS BEAAMT HET

De akkers zijn leeg
het veld ruikt kaal
een vrieskou schept
alles doods

een onverzadigbare
lucht loutert eigenwijs
al wat dreigt voorgoed
in te slapen

een ochtendwandelaar
hooggelaarsd
hapt en hapt
en hapt om dan

tevreden volgezogen
met de handen gevouwen
uit te rusten op een
vermolmde boomstam

ginds ver weg zendt
ook de vroegste trein
 zoevend een gebed op
een vriesgans beaamt het.

 (c)De Kimpe Marleen
11 december 2009 (herbewerkt)

10:36 Gepost in Blog | Permalink |