19-11-16

HET KNOTWILGENGEZICHT

Het knotwilgengezicht
dicht met één oog
op mij gericht

het spreekt in bomentaal
een waargebeurd bosverhaal

weetgrage oren
leggen zich te luister
aanhoren het gefluister
het bruisen en suizen
van levenssappen
die water aftappen
zomaar uit de grond

daarom
stond hij daar
met open mond
puur natuur
dat smaakt gezond
daarom
knipoogde hij naar mij
lokte hij me naderbij

ik voelde zoetjesaan
 mijn meezeulende last
overgaan
naar de uitgeholde bast.

©De Kimpe Marleen
18 april 2010 (herbewerkt)

17:10 Gepost in gedachten | Permalink |