15-12-16

LANG LEVE ZONNEWENDE

Nog even geduld koortsige kruin
struinende afstammeling van het verleden
een droefgeestig gemoed versmacht het heden niet
wees niet bang als de laatste schoof herfst ruig
in de oven der vergankelijkheid wordt geschoven
laat de sterren fonkelen

jaarringen tellen af naar daar
waar het ooit begon
 de aller-langste nachten verstouwen
 onze meest sombere gedachten
voor we het weten keert de zonneplaneet
haar energieke gezicht naar ons toe

en of ze het weet dat we moe zijn
wanneer ze blijmoedig bestaat
weerspiegelen kleurige parels
 op een glas mijmerend water
haar gouden schijn en als ze
 allengs zinken verdrinken we 

 in een gehemeltestrelend genot
tot we zelf weer kunnen schenken
 niet meer denken aan die donkere dagen
 steeds weer moedig verdergaan
met vallen en opstaan wellicht maar
met het zicht op een open hemel.

©De Kimpe Marleen
15 december 2016

 

22:24 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |