29-12-16

WEE - MOED

Er waait iets
 van weemoed door de lucht
men wil
stilletjes ervan drinken
zich vol
laten schenken met gena
elk schepsel
zucht als in barensnood
er waait iets
  van weemoed door de lucht
en men snakt
naar de uiteindelijke verlossing.

©De Kimpe Marleen
2009 – 29 december 2016
(naar Romeinen 8:22,23) 

14:32 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

27-12-16

*AAN GODS ZEGEN IS HET WELGELEGEN

Aan een nachtzijden koord
hangt het opgebrande jaar
verstild uit te doven
gebottelde dagen worden
naar boven gedragen en we
  laten de oude droesem staan

voor wat hij tenslotte is

gaan als het ware vanzelf naar de nis
van oudejaarsnacht waar een legioen
 met driehonderd vijfenzestig dagen
op een milde kamertemperatuur wacht
om twaalf uur mag de eerste open
beginnen zoals iedere keer de uren

er weer vandoor te lopen …

©De Kimpe Marleen
2011 - 27 december 2016 

17:54 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

22-12-16

MIJN KERSTMAN

De schommelstoel knikt
de Kerstman vertelt een knalrood verhaal.
Te goeder trouw volgt zijn wijsvinger
de gouden letters in het dikke boek.
Een peuter beklimt
een fauteuil zoekt houvast
bij de warme gast spitst zijn oortjes.

De kleuter echter wipt met
het houten schommelpaard.
Smachtende kinderogen vinden
de geheimzinnige pakjes meer
de moeite waard.
En wij gaan wij ons doel voorbij.

De schommelstoel knikt

vergevingsgezind.
 Zo mag hij nog een weinig tijd
blijven staan alvorens hij weer
op rust moet gaan.
Maar niet zonder ons het dikke boek
na te laten waarin de Kerstman
Woord voor Woord tegen ons kan praten.

 Ook als zien we hem niet edoch zingt
het warme hart een vurig lied.
Vlammetjes kussen de eeuwigheid
en … de schommelstoel?
Die zal knikken en ja zeggen
tot het Levende Woord.

©De Kimpe Marleen
2010 - 22 december 2016

21:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

19-12-16

KERST IN DE VELDEN

Een schaduw ontwaakt
eeuwige sneeuw kraakt
verzoent gevallen sterren
verloren tussen kaarsen ijs
paradeert leeggeroofd
een stokoud maïsveldparadijs
erboven cirkelen meeuwen
ze pikken herinneringen op
stelen als raven paragrafen en
verdwijnen dan langs het hemeldak

in een overwoekerde vergeethoek
jammeren hongerige kippen
waar geen haan naar kraait
gedachten keren naar binnen

bezinnen over het kind in een stal
waarin eeuwen geleden
het kerstverhaal werd geschreven
de jaren begonnen te tellen
te vertellen over het Goddelijk kind
in ons zelve in ons eigen
sjofel stalleken van Bethlehem
hoe dikwijls men dit negeert
maar de kern is ons bijgebleven.
Zalig Kerstfeest!

©De Kimpe Marleen
2010 – 19 december 2016 

23:11 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

15-12-16

LANG LEVE ZONNEWENDE

Nog even geduld koortsige kruin
struinende afstammeling van het verleden
een droefgeestig gemoed versmacht het heden niet
wees niet bang als de laatste schoof herfst ruig
in de oven der vergankelijkheid wordt geschoven
laat de sterren fonkelen

jaarringen tellen af naar daar
waar het ooit begon
 de aller-langste nachten verstouwen
 onze meest sombere gedachten
voor we het weten keert de zonneplaneet
haar energieke gezicht naar ons toe

en of ze het weet dat we moe zijn
wanneer ze blijmoedig bestaat
weerspiegelen kleurige parels
 op een glas mijmerend water
haar gouden schijn en als ze
 allengs zinken verdrinken we 

 in een gehemeltestrelend genot
tot we zelf weer kunnen schenken
 niet meer denken aan die donkere dagen
 steeds weer moedig verdergaan
met vallen en opstaan wellicht maar
met het zicht op een open hemel.

©De Kimpe Marleen
15 december 2016

 

22:24 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

13-12-16

STROPERS

Getroffen door het geweer
stuiken ze voor dood neer
immens gaat
dierenverdriet verloren
in het verzadigde lied
dat de feestdis wil horen

geen sterveling

 die mooi gezeten 
 aan een liefdesmaal
stilstaat bij de schoten
wanneer er royaal
een zonneglas rode wijn
wordt uitgegoten.

© De Kimpe Marleen
13 december 2016

11:29 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

11-12-16

DE HEMELWAGEN

Heb deze morgen tot mijn grote spijt
de doorreizende hemelwagen gemist

moet gissen naar zijn kleuren die wijl ze
overgaan van bloedend rood naar ochtendgrijs
het licht ferm van de wijs weten te brengen

vraag me nu af wie trok hem voort
wie sloot deemoedig maar blij de rij
kom het vandaag niet meer te weten

hoop dat de avondschemering alsnog
 een tipje van de sluier oplicht vooraleer
de hemeldeur ogenschijnlijk dichtklapt

mag morgen zijn vertrekuur niet vergeten
altijd al geweten wat voorbij is – is voorbij.

©De Kimpe Marleen
11 december 2016

10:01 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

09-12-16

ZWANGER VAN

Zucht
het hangt in de lucht
met de ogen dicht
zwanger van een gedicht

de kleine pennenvrucht
moederlijk laten rijpen
ze pas door lezersogen
laten grijpen wanneer

 ze levensvatbaar is

weet al dat
ik het missen zal
mijn pasgeboren kindje.

©De Kimpe Marleen
 7 december 2016 

11:09 Gepost in Blog | Permalink |

07-12-16

DE KOLENMAN

Al doet
de koude ogen wenen
 in onze straten is het beeld
van de kolenman
zo goed als verdwenen

altoos met een warm hart
 blozende wangen geroet in het zwart
 over zijn schouder een zak antraciet
 hij leek warempel op Zwarte Piet
 breedlachend verdiende hij zijn brood
 en altijd met die witte tanden bloot

kan mijn angst van toen
nog niet verklaren maar
als kind was ik bang
bang van de kolenman
in memoriam.

©De kimpe Marleen
2009 - 5 december 2016

17:53 Gepost in gedachten | Permalink |

05-12-16

HET ROODBORSTJE

Leunend
over de brug
waande ik me
niet alleen
want er vloog
een roodborstje
om me heen
met een blik
van herkenning
en een stille groet
maakte het mijn dag
weer goed.

©De Kimpe Marleen
5 december 2016

20:51 Gepost in Blog | Permalink |

04-12-16

IN MOEDER NATUUR

Zonder te poseren

laat ik me fotograferen

door een flitsende dagvorstin

bekraakt het witte blad

al wandelend mijn levenspad.

©De Kimpe Marleen
4 december 2016

17:00 Gepost in Blog | Permalink |

03-12-16

WINTERWONDERLAND

Een ontwapende zon
zou als ze kon

Zomersproetjes
in ons hart strooien

 Wat versteend blijkt
ontdooien voordat

Die hardvochtige winter
op het toneel verschijnt

 En het district verstart
tot een ijzig winterlandschap

©De Kimpe Marleen
3 december 2016
... zet er de oudere datum niet meer bij, omdat het gedicht bij het herschrijven, dikwijls een geheel andere vorm aanneemt. Het gebeurt, dat ik soms twee souvenirs bundel tot één. Er liggen een zevental jaren tussen en dan verandert een mens.

11:59 Gepost in Blog | Permalink |

01-12-16

VLIEGEN

Laat me nu maar

een niveau hoger
vliegen boven de pijn.
Zelfs de wind buiten
bekrachtigt het:

“Zo moet het zijn.”

De wind
die me dwingt
me gedragen
te weten.

Laat me rustig

naar zijn lied luisteren.
Die ontembare zang
van wilde strofen.
Dat ik ze
begrijpen kan.

Ontvankelijk bewogen.

©De Kimpe Marleen
28 augustus 2009
(herbewerkt) 
 

15:10 Gepost in gedachten | Permalink |