01-01-17

WINTERIJS

Er treuzelt
een robuuste wind welke
het winterijs besnijdt
vergezeld met een gemene koude
die hapt en in de neuzen bijt

ergens
zomaar verlaten onder
een wit bestoven vogeldakje
bieden achtergelaten kruimels
een schrale troost voor
de verkleumde vogelkroost

roodborstjes praten lief
met eetgrage kippen
dagpot delen met velen
tot alles op is en heus
 buiten een eilandje kaaskorsten
marmert er niets meer
in het kippenhok
de winterprik fluistert

binnenshuis
piepen de deuren
ze luisteren af
zijn hun rol van steeds
te moeten sluiten beu
de voordeur klemt ze beboet
 binnenkomende mensen
beladen met nieuwjaarswensen
met een dichtgooi – smak
pakjes krullen hun strik

morgen klappertanden
we er weer tegenaan
al zoekend de weg onderweg
staan we op een brug
soms eens om te zien naar
het meer van het verleden
maar wenkt
het heden ons terug naar
het versgelegde
*2017*

©De Kimpe Marleen
2010 – 1 Januari 2017

 

15:25 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |