06-01-17

WIJL DE TIJD ONS VERLAAT

Geen denappels
die kreunen om
hun geamputeerde stam

neen

doch engeltjes
die vannacht heel zacht
hun donzen veren

uitschudden

leunend over de Hoeksteen
van de vredesmuur
elk uur komt ze

dichter en dichter

tot er hier
geen wereldse steen
meer op de andere staat

terwijl

de aardse tijd ons
snel tikkend
 verlaat.

 ©De Kimpe Marleen
2010 – 6 januari 2017 

11:26 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |