21-02-17

HET ERFDEEL

De ruiten
wenen
tranen met tuiten
zowel binnen als buiten
want zij huilt

goudgele blaadjes

één voor één
vallen ze af
delven ze
het eigen graf
van de zonnebloem

ik vraag haar

weet je nog … toen
jouw zonnepaleis
welhaast kaalgeplukt
maar moedig
hervat ze de reis

werp een afscheidszoen

naast haar mast
 beleggen kleintjes
thans het stukje grond
imiteren de moeder fijntjes
leggen het geërfd goud in

 hun onschuldige mond.

©De Kimpe Marleen
21 februari 2017

11:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |