18-03-17

HET ZOMERUUR VAN DE FORSYTHIA (1 en 2)

Op een zekere nacht, tijdens het zomeruur,
hoorde ik wat in de tuin van mijn buur.
Ik spitste mijn oor,
net of ik zoiets vernam van een Magnificat.

Wanneer ik keek door het raam,
zag ik een fluisterende struik daar staan.
Nu hoorde ik het goed, het was een jubelend Halleluja
van de ontwakende Forsythia.

Nog slaapdronken, sperde ik mijn ogen open.

 De droom van een boom, vleide de sterretjes
uit de hemel en in een vluchtig gewemel, zag ik
de struik ontknopen in een sprookjesachtige
twinkeling van geel goud.

 Aangeraakt door het bloeiend hout,
legde ik me bewogen neer en dankte de Heer.
 De boom en ik, we overleefden het winteruur.

*****************

Na wekenlang friemelende sappen,
 die stapsgewijs hun hoogtepunt bereiken,
draag ik binnenkort weer mijn lentebruid
over de drempel van het nieuwe seizoen.

Net als toen, die keer ...

©De Kimpe Marleen
2010 -2012- 18 maart 2017

17:37 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |