02-04-17

HET SPROOKJESBOEK

Sprookjes bestaan.
Zie ik in de verte,
de zon, de maan met
haar sterren aan.

Doen ze me denken,
aan Die Ene God
uit mijn kindertijd.
Het hemeldak leek op
mij te vallen, zo dichtbij.

  Mijn kleutervingers konden
erop kleuren en schrijven.
 Om alzo even, in dat azuren
sprookjesboek te verblijven.

Zo tracht ik alsnog, maar
het lukt niet uit eigen kracht.
Om even bij de zon,
de maan met haar sterren
 te verblijven en bij de nog
altijd Dezelfde God, vanuit
mijn sprookjesachtige kindertijd.

Draagt de donkerste nacht
een kruis, kom ik daar alleen
maar thuis.

©De Kimpe Marleen
2 april 2017

12:19 Gepost in Blog, Boeken, gedachten | Permalink |