24-04-17

ZEEMANSDROOM

Voelde me steevast een drenkeling
vannacht, toen wolken als scheepjes
 me opvisten, vanuit mijn knarsend zolderraam.
Ze dachten dat ik er niet eeuwig kon blijven staan.

Het moest er eens van komen, het leek of ze mij
in goed getij, meenamen op een windstille zee.
Spontaan bedolven onder vallende sterren.
Van verre, zag ik ze naar beneden donderen.

Wijl ik me bleef verwonderen, over mijn
open zolderraam, zag zelfs de vier poten
van mijn bed staan en een silhouet van mezelf
dat in het windstil schuitje heerlijk lag te dromen.

©De Kimpe Marleen
24 april 2017
Vorige versie: Onder de grote Ik Ben
Christelijke gedichtensite.nl
10 april 2010

22:11 Gepost in Blog, gedachten, Reizen | Permalink |

18-04-17

VERGEET-MIJ-NIETJES

Hij is jouw Binnenschilder.
Je moet Hem leren kennen,
om Zijn hemel te verkennen.

Zoek het niet te ver.

De binnenkant brandmerkt Hij
 met Vergeet-Mij-Nietjes.
Vergaar en bewaar ze, één voor één.

Ze fonkelen als een ster.

©De Kimpe Marleen
18 april 2017

14:14 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

17-04-17

OPZIJ,OPZIJ,OPZIJ

Samen met een wolkenstoet, glijdt
ook weer een Paasmaandag voorbij.
Ik onderscheid, witte schapenwolkjes
en zwarte zondebokken.

Maar zoals de Morgenster opkomt,
schittert over goeden en kwaden,
legt een avondschicht vurig licht,
beiden rozig in de watten.

De Hemelschilder houdt van pastel.
Zondige wolken voelen zich beter
in hun vel, wanneer ze zich
schoon zonnen in een schildering.

©De Kimpe Marleen
17 april 2017

22:38 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

14-04-17

MARIA MAGDALENA

Ze hebben mijn Here weggelegd,
ligt Hij daar nu nog altijd, in dat graf.

Waarom die zware steen, nergens
een engel die me helpen wil, zo stil.

Ginds dwaalt er een tuinman rond, zal ik
het wagen, hem te vragen me te helpen.

Zijn ogen kijken dwars door mij heen, en
hij prevelt mijn naam, zo liefdevol als geen.

Nadat de tuinman in een lichte mist lijkt opgegaan,
wordt het me klaar, dat Hij de derde dag zal opstaan.

Komen dan werkelijk, Zijn woorden uit, word ik,
Maria Magdalena, Zijn bruid, onvoorstelbaar.

Mag nooit vergeten, welk lijden er is voorafgegaan,
om nooit meer voor een gesloten hemelpoort te staan.

©De Kimpe Marleen
14 april 2017

14:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

12-04-17

TREURWILGENLIED

Een treurwilg of niet,
 mijn groene blaadjes
willen wegvliegen,
ver weg van verdriet.

Dat kennen ze nog niet,
 ik wil het hen besparen.
Zie ze te gaarne, laat ze liever
 de atmosfeer beleven en
zweven op de adem van de wind.
Op en neer, heen en weer.

Al willen ze de wereld verkennen,
 ze moeten wennen aan mij, hun bast.
Ik wortel hen vast, mijn
dagelijkse last, tot de herfst komt.
Die is me te sterk af, stuurt hen
grootscheeps naar hun graf.

Soms houd ik hen met

 opzwepende macht in toom.
Heel gewoon, haal ik mijn kracht
uit de bakermat, die me
het trieste handelsmerk geeft
van een treurwilg.

Ben eigenlijk diep

vanbinnen blij, maar dat ziet
men niet aan mij.

©De Kimpe Marleen

12 april 2017

22:01 Gepost in Blog, gedachten, Muziek | Permalink |

09-04-17

DE OERLEEGTE

Lig op de bodem van de diepblauwe luchtzee,

te staren in een leegte, zonder gewicht.

Word golven gewaar, die met me spelen, of

 is het de wind, die me zelfs onderzee terugvindt.


©De Kimpe Marleen
9 april 2017

17:15 Gepost in Blog, gedachten, Ontspanning | Permalink |

07-04-17

GOEIEMORGEN

De morgen, schenkt me een brede glimlach.

Denkt, “weer een dag die ik beleven mag.”

Maar opgeslorpt door Vader Tijd,

glijdt hij evenals zijn voorgeslacht, stiekem

 ringelend in de aflopende eeuwigheid.


©De Kimpe Marleen
7 april 2017

20:06 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

04-04-17

O, NACHTEGAALTJE.

En weer loopt deze lentedag,
langs een klaterend beekje,
zachtjesaan  af.
Tegen morgen vergeten,
wat er vandaag, vuil aan was.
Verbonden met de bron,
ontspringt er telkens een schone lei.

En wij, wat doen wij.

Zingen we in de deemstering mee
met het lied van de nachtegaal, uiten we de stem
met hem, een intens bewogen dagverhaal.
Geen één, zal op het andere lijken.
Een bundel vreugde, een pakje verdriet,
neen, dat vergelijkt men niet.
Het leven is niet enkel wat men ziet.


©De Kimpe Marleen
4 april 2017

13:05 Gepost in Blog, gedachten, Muziek | Permalink |

03-04-17

DAAR KOMT DE BRUID

Zag ze allemaal staan dromen,

 die fruitbomen.

“Moeten daar nu peren aankomen,”

vroeg ik me af, w
at een wonder.

Maar het bijzonderste was

de zwevende wolk, die haar witte bruidssluier

 zomaar weggaf en het landschap betoverde.


©De Kimpe Marleen
3 april 2017

22:50 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

02-04-17

HET SPROOKJESBOEK

Sprookjes bestaan.
Zie ik in de verte,
de zon, de maan met
haar sterren aan.

Doen ze me denken,
aan Die Ene God
uit mijn kindertijd.
Het hemeldak leek op
mij te vallen, zo dichtbij.

  Mijn kleutervingers konden
erop kleuren en schrijven.
 Om alzo even, in dat azuren
sprookjesboek te verblijven.

Zo tracht ik alsnog, maar
het lukt niet uit eigen kracht.
Om even bij de zon,
de maan met haar sterren
 te verblijven en bij de nog
altijd Dezelfde God, vanuit
mijn sprookjesachtige kindertijd.

Draagt de donkerste nacht
een kruis, kom ik daar alleen
maar thuis.

©De Kimpe Marleen
2 april 2017

12:19 Gepost in Blog, Boeken, gedachten | Permalink |