07-05-17

TUSSEN EDEN EN HEDEN

De tuin van Eden ontfermt, ontwerpt
uitgelezen zilver en gelouterd goud.

Heden, zwicht de hark onder het gewicht
 van het onkruid, het zou moeten versmachten,
onder niets dan zuivere gedachten.

Bedolven onder het zout van de aarde,
moest het geen poot hebben om op te staan.

Ergens tussen Eden en heden, vertoeven wij.
Zuchten onder de macht van de zwaartekracht.
Veeltijds opzijgeschoven, desondanks innerlijk vrij.


©De Kimpe Marleen
7 mei 2017

13:57 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |