14-02-17

ZOENENDE TULPEN

Foto

15:18 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

ER WAS EENS ...

Ik laat

jullie nu los, vlieg over zee

en bos, verspreid geur en

kleur wereldwijd

toe maar.


(c) De Kimpe Marleen
14 februari 2017

08:56 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

12-02-17

SPIEGELBEELD

Gisteren verstond
een binnenlandse zonnebloem
er zich niet aan, dat ze de wereld
 eens stil zag staan - in het wit -

Vandaag leest ze haar kompas.
Vertrekt ze pas met hoge mast,
als de zon afreist, doodgemoederd
 de weg wijst aan haar spiegelbeeld.

Morgen stuurt haar goddelijke kroon,
de winter goudgeel bij en wanneer die
een stapje opzij gaat, wel dan lachen
de mensen als zonnebloemen, zielsblij.

©De Kimpe Marleen
12 februari 2017

17:56 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

11-02-17

MANNA

Zelfs in de twintigste eeuw

likken tulpenlipjes sneeuw

vallen ze onder de gena

van opstaan en o-pen gaan

herkennen ze diep in hen het naakte

 raken ze het liefdevol aan en maken ze

ze weldra hun kinderdromen waar.


©De Kimpe Marleen
11 februari 2017

12:30 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

10-02-17

DE EEUWELINGE

Met net een ijzige trip
achter de rug
belandde ik aan bij
de eeuwelinge haperend
  voor de ophaalbrug
zij was zo oud
ik voelde zo koud maar
ze legde in de naam
van de liefde
onze handen als torens
op elkaar en zo
 verwarmden wij mekaar
er opende zich langzaam
een warm luik
terstond dacht ik aan
een warmwaterkruik
en zij … ze lachte

ik werd Valentijn gewaar.

©De Kimpe Marleen
10 februari 2017

11:57 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

07-02-17

WINTERSE SOUVENIRTJES


Bedolven onder een witte hoorn des overvloeds, sneeuwt het de wanhoop nabij. De muisgrijze hemel, rookt het gitzwarte van de nacht uit, strooit de klok rond poedersuiker.

Maar de kou bijt ruw van zich af. Twijfelende vingers tintelen, want ja, het bloed stokt bijna, het kleurt blauw. Kom, neem een stoel hier dicht bij de haard, het gedicht door het toverraam is veel waard.  Hier genieten we van een goed zicht op de wit geplaveide daken.

Zie je die poedelzachte sneeuwuil, elke avond  echoot hij wijselijk een goedenacht, het straatlicht schijnt hem bij. Van opzij, zie je de vlokjes naar beneden dwarrelen, het lijkt zo op een glazen bol, waar je aan moet schudden. Nu in het echt!

Om in extase te raken al die blanke daken, de gladde wegen echter, schitteren als een spiegelpaleis . Mensen wassen hun ogen met sneeuw, om beter te zien. Misschien glijden ze dan niet in het dichtgerijmde water, waarvan de diepte het ijs herkauwt tot zuiver kristal.

Maar morgen, zendt de zon haar stralen, vuurt ze haar pijlen af. Tot dan laat de lente zich wiegen in kakelverse sneeuw. Nog even, dan diept ze een warme ijskus op uit de aardkorst. Zet ze de dooi in, zweven er geen sneeuwvlokjes meer. Moeten we weer naar onze glazen bol, vraag je: “Toe schud nog eens een keer …”

©De Kimpe Marleen
2010 – 7 februari 2017
 

21:11 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

05-02-17

HET MUZIKALE MANDJE

De regenboog boog zich minzaam
over een eenvoudig rieten mandje
spatte uiteen liet de viooltjes alleen
zette een hemel op aarde in de verf

 lieftallige kleuren vormden gauw
 één geheel roken naar een muzikaal
 do re mie en naar een dirigent die
 de hogere diepblauwe tonen kent

wie van hen speelde de eerste viool
welke betoverende bloem was zijn idool
hij wist het niet want het rieten mandje
verwoordde in eenvoud zijn lievelingslied.

©De Kimpe Marleen
5 februari 2017

20:12 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

02-02-17

LICHTMIS

Het Levende Woord

niet IN maar UIT

Maria geboren

kun je HET horen

kun je HEM zien

misschien ...

(c) De Kimpe Marleen
2 februari 2017

12:31 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

01-02-17

ZONSOPGANG

Met voeten diep wegzakkend

in de sneeuw probeerde ik

de maan te vangen toen ik ontwaakte

was het reeds zonsopgang

smaakte de winter naar voorjaar

en toen zette hij de schommels klaar

proefde hij diepere horizonnen

gaf hij zich gewonnen in een hoge zwaai

naar omhoog bijkans tot de hemelboog.

(c)De Kimpe Marleen
2009 - 1 februari 2017

11:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

29-01-17

DE SCHATKIST

Januari
ruimt zorgzaam met
een splinternieuwe schop
het puin van de allereerste
sneeuwstormen op
al belooft dat geen winterstop
de ondergrondse tuin begint
van A tot Z te rommelen
let op het frêle sneeuwklokje
dat er straks staat te schommelen
het steekt vast wiebelend vrij
de sterk geurende hyacint en prille krokus 
alsook de maangele narcis voorbij
wil reeds voortdraven en kijken
met de ogen van een kind dat
blij verrast een schatkist vindt.

©De Kimpe Marleen
29 januari 2017 

21:12 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

26-01-17

VOOR HAAR

Je bent
te moe gestreden
om nog meer te vechten
genoeg geleden

en vraagt
wenend aan de Heer
dat bijzondere plekje
dicht bij Hem

je was altijd
zo gaarne mooi en toch
zal je nog in de maak zijnde
lichaam als gegoten passen

omdat schoonheid
bij jou hoort
en weet je
jouw gebed wordt verhoord!

©De Kimpe Marleen
26 januari 2017

21:41 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

25-01-17

UIT EEN BLOEMENLEVEN

Hartvormige
groene blaadjes ontmaagden
de witter dan witte cyclaam
ademen tevreden in en uit
nerven houden hen in ere

geplukte bloemen
vliegen als ranke vlinders
uit het warm nest
in de armen van de goede God
doet moedertje natuur de rest.

©De Kimpe Marleen
25 januari 2017
Ter ere van Gedichtendag, morgen.

19:35 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

22-01-17

DE WITSTE VORST

Wat schuilt er achter
de regenboog verborgen
voor het oog laat het
openbaren door alle
gebaren van de Maker

schaatsend 
zwieren pirouettes
van letters in het rond
liefkozend verlaat ik
het serene natuurschoon

 goed doorbloed schaats ik
heen voel me helemaal niet
alleen achter me 
verheerlijken bomen uit
volle borst de witste Vorst.

©De Kimpe Marleen
2010 - 22 januari 2017 

12:04 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

20-01-17

SOUVENIR

Weet elke seconde uit een zuigeling
zijn eerste kreet edoch de mensen
zoals weleer die maken ze niet meer

de gezelligheid van toen het prevelend kruisje
pas dan de natte voorhoofdzoen en toch
wanneer de stilte het drukke brein ompraat

waait er soms uit een onverwachte hoek
een zuchtje heimwee laat het op het lijf
geschreven boek een souvenirtje na

 van een intens gelukkig zijn hier en nu.

©De Kimpe Marleen
20 januari 2017 

15:10 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

17-01-17

WOLKEN ALS LIJFWACHTEN

Niet tegenpruttelen ijsbloemen
wanneer ik jullie doelgericht van
het ijskoude zolderraam schraap

zo het spiegelend zicht opraap van
een fruitkleurige zon die mandarijntjes staat
te dromen nu ze haar einddoel heeft bereikt

 warm beadem ik winterrozen weet dat er 
wolken als lijfwachten werden uitgekozen
om Het Licht er bovenuit te laten komen.

©De Kimpe Marleen
17 januari 2017 

21:37 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

14-01-17

ZONNEBLOEMPITJE

Direct uit mijn hand
een zonnebloempitje
in wat potaarde geplant

het effect bleef een geheim
een verborgen wijsheid 
die Vader Tijd zou onthullen

op een koude winterdag
zag ik voor het raam warempel
een kromme stengel staan

vandaag de dag
trekt het licht hem recht en echt 
er groeit een zonnebloempje aan.

©De Kimpe Marleen
14 januari 2017 

16:19 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

12-01-17

STERRENPOST

Nadat het open einde boek
spijtig opzij werd geschoven
boetseerde het in beslag genomen brein
zelfontworpen denkbeelden 
in het voor even gelukkig zijn

een eind goed al goed epiloog
voor het toevallig meelezend oog

bracht het dan moe gedacht
te middernacht naar een nog
wakkere uitgeverij van maak
de mensen kosteloos blij
onder een vergulde maan

die heimelijk lachte en geduldig
wachtte op fonkelende sterrenpost.

©De Kimpe Marleen
12 januari 2017 

11:20 Gepost in Blog, gedachten | Permalink | Commentaren (0) |

08-01-17

BIJNA EEN SPROOKJE

Hij was hoe dan ook wondermooi
De kale krulwilg zonder vrolijke tooi
Toen hij op zijn thans blote bast
 Schitterend de last droeg van de eerste sneeuw

Hij stomverbaasd toekeek hoe de poes
Als een rendier op kousenvoeten
In overmoed en gelukkig zijn huppelde
Van stapsteen naar stapsteen zonder

Eén wit vers op het wintergras aan te raken
Het was het moment om een diepe zucht te slaken
Levensecht te geloven in maak Mij bekend
Van hierboven ook al twijfel ik soms

 ©De Kimpe Marleen
8 januari 2017

21:20 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

06-01-17

WIJL DE TIJD ONS VERLAAT

Geen denappels
die kreunen om
hun geamputeerde stam

neen

doch engeltjes
die vannacht heel zacht
hun donzen veren

uitschudden

leunend over de Hoeksteen
van de vredesmuur
elk uur komt ze

dichter en dichter

tot er hier
geen wereldse steen
meer op de andere staat

terwijl

de aardse tijd ons
snel tikkend
 verlaat.

 ©De Kimpe Marleen
2010 – 6 januari 2017 

11:26 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

01-01-17

WINTERIJS

Er treuzelt
een robuuste wind welke
het winterijs besnijdt
vergezeld met een gemene koude
die hapt en in de neuzen bijt

ergens
zomaar verlaten onder
een wit bestoven vogeldakje
bieden achtergelaten kruimels
een schrale troost voor
de verkleumde vogelkroost

roodborstjes praten lief
met eetgrage kippen
dagpot delen met velen
tot alles op is en heus
 buiten een eilandje kaaskorsten
marmert er niets meer
in het kippenhok
de winterprik fluistert

binnenshuis
piepen de deuren
ze luisteren af
zijn hun rol van steeds
te moeten sluiten beu
de voordeur klemt ze beboet
 binnenkomende mensen
beladen met nieuwjaarswensen
met een dichtgooi – smak
pakjes krullen hun strik

morgen klappertanden
we er weer tegenaan
al zoekend de weg onderweg
staan we op een brug
soms eens om te zien naar
het meer van het verleden
maar wenkt
het heden ons terug naar
het versgelegde
*2017*

©De Kimpe Marleen
2010 – 1 Januari 2017

 

15:25 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

29-12-16

WEE - MOED

Er waait iets
 van weemoed door de lucht
men wil
stilletjes ervan drinken
zich vol
laten schenken met gena
elk schepsel
zucht als in barensnood
er waait iets
  van weemoed door de lucht
en men snakt
naar de uiteindelijke verlossing.

©De Kimpe Marleen
2009 – 29 december 2016
(naar Romeinen 8:22,23) 

14:32 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

27-12-16

*AAN GODS ZEGEN IS HET WELGELEGEN

Aan een nachtzijden koord
hangt het opgebrande jaar
verstild uit te doven
gebottelde dagen worden
naar boven gedragen en we
  laten de oude droesem staan

voor wat hij tenslotte is

gaan als het ware vanzelf naar de nis
van oudejaarsnacht waar een legioen
 met driehonderd vijfenzestig dagen
op een milde kamertemperatuur wacht
om twaalf uur mag de eerste open
beginnen zoals iedere keer de uren

er weer vandoor te lopen …

©De Kimpe Marleen
2011 - 27 december 2016 

17:54 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

22-12-16

MIJN KERSTMAN

De schommelstoel knikt
de Kerstman vertelt een knalrood verhaal.
Te goeder trouw volgt zijn wijsvinger
de gouden letters in het dikke boek.
Een peuter beklimt
een fauteuil zoekt houvast
bij de warme gast spitst zijn oortjes.

De kleuter echter wipt met
het houten schommelpaard.
Smachtende kinderogen vinden
de geheimzinnige pakjes meer
de moeite waard.
En wij gaan wij ons doel voorbij.

De schommelstoel knikt

vergevingsgezind.
 Zo mag hij nog een weinig tijd
blijven staan alvorens hij weer
op rust moet gaan.
Maar niet zonder ons het dikke boek
na te laten waarin de Kerstman
Woord voor Woord tegen ons kan praten.

 Ook als zien we hem niet edoch zingt
het warme hart een vurig lied.
Vlammetjes kussen de eeuwigheid
en … de schommelstoel?
Die zal knikken en ja zeggen
tot het Levende Woord.

©De Kimpe Marleen
2010 - 22 december 2016

21:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

19-12-16

KERST IN DE VELDEN

Een schaduw ontwaakt
eeuwige sneeuw kraakt
verzoent gevallen sterren
verloren tussen kaarsen ijs
paradeert leeggeroofd
een stokoud maïsveldparadijs
erboven cirkelen meeuwen
ze pikken herinneringen op
stelen als raven paragrafen en
verdwijnen dan langs het hemeldak

in een overwoekerde vergeethoek
jammeren hongerige kippen
waar geen haan naar kraait
gedachten keren naar binnen

bezinnen over het kind in een stal
waarin eeuwen geleden
het kerstverhaal werd geschreven
de jaren begonnen te tellen
te vertellen over het Goddelijk kind
in ons zelve in ons eigen
sjofel stalleken van Bethlehem
hoe dikwijls men dit negeert
maar de kern is ons bijgebleven.
Zalig Kerstfeest!

©De Kimpe Marleen
2010 – 19 december 2016 

23:11 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

15-12-16

LANG LEVE ZONNEWENDE

Nog even geduld koortsige kruin
struinende afstammeling van het verleden
een droefgeestig gemoed versmacht het heden niet
wees niet bang als de laatste schoof herfst ruig
in de oven der vergankelijkheid wordt geschoven
laat de sterren fonkelen

jaarringen tellen af naar daar
waar het ooit begon
 de aller-langste nachten verstouwen
 onze meest sombere gedachten
voor we het weten keert de zonneplaneet
haar energieke gezicht naar ons toe

en of ze het weet dat we moe zijn
wanneer ze blijmoedig bestaat
weerspiegelen kleurige parels
 op een glas mijmerend water
haar gouden schijn en als ze
 allengs zinken verdrinken we 

 in een gehemeltestrelend genot
tot we zelf weer kunnen schenken
 niet meer denken aan die donkere dagen
 steeds weer moedig verdergaan
met vallen en opstaan wellicht maar
met het zicht op een open hemel.

©De Kimpe Marleen
15 december 2016

 

22:24 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

13-12-16

STROPERS

Getroffen door het geweer
stuiken ze voor dood neer
immens gaat
dierenverdriet verloren
in het verzadigde lied
dat de feestdis wil horen

geen sterveling

 die mooi gezeten 
 aan een liefdesmaal
stilstaat bij de schoten
wanneer er royaal
een zonneglas rode wijn
wordt uitgegoten.

© De Kimpe Marleen
13 december 2016

11:29 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

11-12-16

DE HEMELWAGEN

Heb deze morgen tot mijn grote spijt
de doorreizende hemelwagen gemist

moet gissen naar zijn kleuren die wijl ze
overgaan van bloedend rood naar ochtendgrijs
het licht ferm van de wijs weten te brengen

vraag me nu af wie trok hem voort
wie sloot deemoedig maar blij de rij
kom het vandaag niet meer te weten

hoop dat de avondschemering alsnog
 een tipje van de sluier oplicht vooraleer
de hemeldeur ogenschijnlijk dichtklapt

mag morgen zijn vertrekuur niet vergeten
altijd al geweten wat voorbij is – is voorbij.

©De Kimpe Marleen
11 december 2016

10:01 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

09-12-16

ZWANGER VAN

Zucht
het hangt in de lucht
met de ogen dicht
zwanger van een gedicht

de kleine pennenvrucht
moederlijk laten rijpen
ze pas door lezersogen
laten grijpen wanneer

 ze levensvatbaar is

weet al dat
ik het missen zal
mijn pasgeboren kindje.

©De Kimpe Marleen
 7 december 2016 

11:09 Gepost in Blog | Permalink |

05-12-16

HET ROODBORSTJE

Leunend
over de brug
waande ik me
niet alleen
want er vloog
een roodborstje
om me heen
met een blik
van herkenning
en een stille groet
maakte het mijn dag
weer goed.

©De Kimpe Marleen
5 december 2016

20:51 Gepost in Blog | Permalink |

04-12-16

IN MOEDER NATUUR

Zonder te poseren

laat ik me fotograferen

door een flitsende dagvorstin

bekraakt het witte blad

al wandelend mijn levenspad.

©De Kimpe Marleen
4 december 2016

17:00 Gepost in Blog | Permalink |