19-08-17

KINDERGELUK

Braambessen plukken
emmertjes vol

het kind glimlacht

zweeft over de gracht
kleine kinderhanden

voelen netels branden

krabben tegen de jeuk
eenmaal volwassen

herinnert het enkel LEUK!

©De Kimpe Marleen
19 augustus 2017

16:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

08-08-17

STRAKS GAAN DE POPPETJES DANSEN

Geen zomer zo lang

of de maïspoppetjes

schudden heftig neen


met bange pruiken ruiken

ze vroege herfsttrilogie.


©De Kimpe Marleen
8 augustus 2017

19:49 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

01-08-17

DE OCHTENDTREIN

De echo van
een overvolle trein
beweegt het mistgordijn.

Met gedachten die moe
doch zonder schroom toch
trachten te ontsnappen uit
een onafgemaakte droom.

Ik sluit de ruiten en blaas
ze zacht naar buiten toe.
Merk hoe de velden lachen.

©De Kimpe Marleen
26 juni 2017 

13:15 Gepost in Blog, gedachten, Ontspanning | Permalink |

26-07-17

DIE ENE ROOS

Mijn hart

een tuintje met rozen.

 Meerdere al platgetrapt,

of gebroken.

 Maar er is één roos,

die krijgen ze niet.

 Ze wordt sterker en sterker,

sterker dan ikzelf ben.


©De Kimpe Marleen
11 juni 2009 - 2017

21:05 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

15-07-17

BLOEDROOD

De pittige kersenboom
lacht een beetje bang
de vroegrijpe zomer uit

bloost van opwinding
laat zijn warmbloedige
vruchten bengelen

gevederte snoept van
de lekkere oorringen met
 snaveltjesmaat wijl ze

het bloedrood bezingen
want na de gretige pluk
is het daarvoor te laat

dan komen de bomen
in de overgang wat men
goed hoort in het koor

van beluste vogelzang. 

©De Kimpe Marleen
15 juli 2017 

10:00 Gepost in Blog, gedachten, Muziek, Ontspanning | Permalink |

07-07-17

EEN DANKUWELLETJE

En dan is er opeens
een goed moment, dat
al de mindere overstemt.

Al duurt het maar even.

Dankbaar, ben je
weer klaar voor het lieve, 
gevaarlijke leven.

  ©De Kimpe Marleen
7 juli 2017

10:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

03-07-17

DE BRON

Ik sta met een zeemvel buiten.
Ontwaar het spiegelschrift van wolken, door
de pas gekuiste ruiten, tel de schaapjes
zonder herder en doe peinzend verder.

Waar zou de inspiratie blijven, als
de zon met haar schaduw, niet zou bestaan.

Ziel wees stil, de bron in me wil met
woelige baren, het NU beschrijven.
Wijl de schapenwolken me blijven
aanstaren varen mijn emoties voorbij …

©De Kimpe Marleen
3 juli 2017

12:21 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

30-06-17

ONZE HERE IS DE BESTE BOER

Zie ginds komt de stoomboot
van juli, puffend aan.
Laat ons hem pootjebadend
tegemoet gaan.

Met in onze hand
een droogboeket, want
het grondwater staat veel te laag.
Al wat bloeit, voelt hartzeer.

De kapitein van juli, verlangt
graag naar meer. Doet beroep op
de Grote Geneesheer en geeft
een rechtsomkeer aan het roer.

Onze Here is de beste boer.
(Guido Gezelle)

©De Kimpe Marleen
30 juni 2017 

11:03 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

25-06-17

HET ZAAD VAN GISTEREN

Als een zonnebloem,
boven de problemen uitstijgen.
Tegen beter weten in, STRALEN.

Leven en sterven, het heeft allemaal zin.

Zonnekinderen in de regen, niet
te verlegen om te glimlachen.
Zwijgen in de taal van de LIEFDE.

©De Kimpe Marleen
25 juni 2017

17:51 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

22-06-17

SCHADUWPLEKJE

Ziet, ze verschroeien

niet, maar ze groeien, ik ben

klein duimpje naast hen.


Sprookjes bestaan in een tijd

van komen, voor ze vergaan.


©De Kimpe Marleen
22 juni 2017
 

10:59 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

19-06-17

IMMANUEL

God met ons, psalmt de zomertuin.
Zonnebloemen met hun hoofdje schuin,
ontwaken en slaken een goudgele kreet.

Zodat iedereen weet, op 21 juni 2017,
is er weer een zomer begonnen.

Men waant zich in een kraamkliniek,
tussen die geurige mozaïek van kleuren.
 Het eerste geboortegeschrei, denkt men erbij.

De Kimpe Marleen
19 juni 2017 

10:27 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

17-06-17

ZIJN AQUAREL

Een briesje streelt het nekhaar
en houdt blijkbaar van elke snit.

Stoutmoedig speelt het ook, met
de dons op oud en jong gezicht.

Geen wolkje aan de blauwe lucht,
of toch eentje, kant en klaar voor

de pentekenaar, die er vanavond
fijntjes een rozerood lijntje omtrekt.

©De Kimpe Marleen
17 juni 2017

18:34 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

15-06-17

ZOMERTIJ

Halmen haasten zich

met zijn allen naar boven

hoog hoger hoogst

nog even dan haalt men

de oogst binnen

het tij dat

nu nog mag beginnen

op een dag 

… voorgoed voorbij.

©De Kimpe Marleen
15 juni 2017

09:19 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

13-06-17

MANTRA'S?

Haperend vroeg ze me:
zoveel Oosterse rituelen,
ze herhalen steeds weer.

Moet dat écht zo elke keer:
Ik ben met u, tot
het einde van de wereld.
Ik zal er zijn.
Blijkt dat niet genoeg, of
ma ra na tha:

Ik kom weldra.
Dacht erover na en
vond er nog meer.

©De Kimpe Marleen
13 juni 2017 

12:21 Gepost in Blog, gedachten, Ontspanning | Permalink |

11-06-17

DE TAND DES TIJDS

De witte kip, met de zieners van
een wijze vrouw, kijkt me zielstrouw na.

Ik ervaar, op deze ogen kan ik op aan.
Word gewaar dat deze oude schattebout,

eerlijk als goud, me meer wil plezieren dan ze kan.
Al ligt er elke dag geen omeletje meer in de pan.

Ze mag blijven zolang ze wil - weldra wordt het stil.

 ©De Kimpe Marleen
11 juni 2017

19:53 Gepost in Blog, gedachten | Permalink | Commentaren (0) |

09-06-17

OVER BERG EN DAL

Was ik
een bloem gelijk
zou berusten
in het aarderijk

maar ik ben
een mensenkind dat
hindernissen ondervindt
onderweg naar boven.

©De Kimpe Marleen
9 juni 2017

15:21 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

05-06-17

BEELDSPRAAK

Woord voor woord vliegen ze pinksterend uit.
Letters door een Vredesduif geschreven,
nestelen zich in kleur aan het firmament.

Geen mens kent de taal niemand kan ze lezen,
ogen mogen het beeldend verhaal uitpluizen.
Voor het hemeldak zich ook op een Pinksteren sluit.

Vanmorgen de smaak van, gans de wereld ligt in den bozen,
maar ook van:“Niet jij hebt Mij uitgekozen maar Ik u."
Dus vraag Ik u vrijblijvend, volg Mij …

©De Kimpe Marleen
5 juni 2017

11:07 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

01-06-17

MEI IS MEEDOGENLOOS VOORBIJ

Ja, het jaar glijdt zonder gena bergaf,
langsheen het sprankelend riviertje
 hoop.

Alleen door berg en dal, langsheen
de bruisende waterval van een
herinnering.

Juni fluistert zacht in het oor,
hoor hoe ik naar de toekomst
lach.

Ik speel cimbaal en tamboerijn, want
ik wil wonderlijk gelukkig
zijn.

  ©De Kimpe Marleen
1 juni 2017

11:17 Gepost in Blog, gedachten, Muziek, Ontspanning | Permalink |

29-05-17

DE GORDIJNENDANS

Ongevraagd waait meneer de wind binnen, klampt
zich iets te gewaagd vast, aan het gordijnen linnen.

In vlam gezet, walsen ze samen naar buiten, net
een hij en een zij, denken de openstaande ruiten.

Want als een deftige heer, legt hij zijn arm in
 de holte van haar rug, het zwierig gordijnkleed bolt.

 Gepassioneerd keren ze  terug en doen ze
het prinsheerlijk weer en nog en nog een keer!

©De Kimpe Marleen
29 mei 2017

14:36 Gepost in Blog, gedachten, Ontspanning | Permalink |

25-05-17

HEMELVAART

Eens leefde er
een mensenbloem.
Te volmaakt.

Met de grond
gelijk gemaakt.

Dat ontbrekend
 puzzelstukje past
precies bij mij.

Er vloeide levend water
uit Zijn zijde.

©De Kimpe Marleen
25 mei 2017

23:46 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

21-05-17

OVER BIJTJES EN BLOEMETJES

Schattig om te zien,
hoe de bijtjes vallen
 voor mijn aanlokkelijke lupine.
Ze storten zich met zijn allen
 op het fleurig paars,
lappen de goddelijke kaarsen
 aan hun laars.

Gretig zuigen ze de nectar,
uit haar smachtende lippen.
Daar kan de goudsbloem
 niet aan tippen.
 Ze staat erbij en kijkt ernaar,
een bezig bijtje zoent ook haar.

De iris met zachtere kleuren,
 laat het allemaal gebeuren.
Koninklijk verspreidt ze
aristocratische geuren.
Om in het lila, de bloemetjes
en de bijtjes op te beuren.

©De Kimpe Marleen
21 mei 2017

23:42 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

19-05-17

DE KLAPROOS

De stengel, schreef in rode inkt papaver.
Klapte de fragiele blaadjes eventjes dicht,
voor het schrijven van een afscheidsgedicht.


Een hevig onweer kwam eraan, de velletjes
zouden niet lang blijven bestaan, al stond
zijn klaproos er nu toch zo dapper stil te wezen.


Het windekind zou haar in de ochtendstond
lezen en hij de stengel zal achterblijven, zonder
velouren blaadjes, om liefde neer te schrijven.

©De Kimpe Marleen
19 mei 2017

20:37 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

16-05-17

ALLES KOMT GOED

 Breekbaar geluk
gaat diep vanbinnen stuk,
 wanneer je het te lang vasthoudt.

 Je kan het beter loslaten, om
het laten vlinderen over
het zonneklare koolzaadveld.

Een delicatesse als kaviaar, dat parfum.
Het waait onvermoed bij je binnen en
 zaait weer zielsblije gedachtezinnen.

  Uitvliegend en wiegend op de wind, komt het 
eenmaal over de brug, op zijn mening terug.
Want alles wordt ten lange leste goed.

 ©De Kimpe Marleen
16 mei 2017

13:41 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

13-05-17

HET MEIKEVERSMAAL

Mei rijdt zonder handen
door onze Vlaamse gelanden.
Duffelt de IJsheiligen er warmpjes in.
Het begint hen op te breken, want ze
steken van wal door druppels te zweten.

Tot er van die dikke, witte hagelbollen
rollen vanonder hun klammige oksels.
 Ze bewimpelen zich vroom, met de
versierde blaadjes van de meiboom.
De schreeuw van een pauw, in de verte.

Hij lokt de vrouwtjes ermee naar binnen en
als het aanvangt te regenen, ook ons.
Na de bui, die zoete geur van gewassen,
pas ontloken bloemen, groene grassen.
Een beukenhaag geeft haar geheimen prijs.

De kastanjebruine meikever gaat op reis, jawel
nog zonder koordje aan het insectenpootje.
Treft in de meiboom, die vier IJsheiligen aan.
Vreet hen op met huid en haar, maar tevens
laat hij het natte lenteblad niet ongemoeid.

©De Kimpe Marleen
13 mei 2017

16:09 Gepost in Blog, gedachten, Ontspanning | Permalink |

07-05-17

TUSSEN EDEN EN HEDEN

De tuin van Eden ontfermt, ontwerpt
uitgelezen zilver en gelouterd goud.

Heden, zwicht de hark onder het gewicht
 van het onkruid, het zou moeten versmachten,
onder niets dan zuivere gedachten.

Bedolven onder het zout van de aarde,
moest het geen poot hebben om op te staan.

Ergens tussen Eden en heden, vertoeven wij.
Zuchten onder de macht van de zwaartekracht.
Veeltijds opzijgeschoven, desondanks innerlijk vrij.


©De Kimpe Marleen
7 mei 2017

13:57 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

01-05-17

DIEP IN ALLE DINGEN

Mei verjaagt de lentedip.
Behaagt, flirtzieke harten.

Maar doet toch ook wel,
dat heel klein beetje stervenspijn,
diep in alle dingen beter voelen, vind ik.

Zolang men een nest kleine vogeltjes hoort
zingen, wordt een mens weer vanzelf blij.

©De Kimpe Marleen
1 mei 2017

11:33 Gepost in Blog, gedachten, Muziek | Permalink |

24-04-17

ZEEMANSDROOM

Voelde me steevast een drenkeling
vannacht, toen wolken als scheepjes
 me opvisten, vanuit mijn knarsend zolderraam.
Ze dachten dat ik er niet eeuwig kon blijven staan.

Het moest er eens van komen, het leek of ze mij
in goed getij, meenamen op een windstille zee.
Spontaan bedolven onder vallende sterren.
Van verre, zag ik ze naar beneden donderen.

Wijl ik me bleef verwonderen, over mijn
open zolderraam, zag zelfs de vier poten
van mijn bed staan en een silhouet van mezelf
dat in het windstil schuitje heerlijk lag te dromen.

©De Kimpe Marleen
24 april 2017
Vorige versie: Onder de grote Ik Ben
Christelijke gedichtensite.nl
10 april 2010

22:11 Gepost in Blog, gedachten, Reizen | Permalink |

18-04-17

VERGEET-MIJ-NIETJES

Hij is jouw Binnenschilder.
Je moet Hem leren kennen,
om Zijn hemel te verkennen.

Zoek het niet te ver.

De binnenkant brandmerkt Hij
 met Vergeet-Mij-Nietjes.
Vergaar en bewaar ze, één voor één.

Ze fonkelen als een ster.

©De Kimpe Marleen
18 april 2017

14:14 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

17-04-17

OPZIJ,OPZIJ,OPZIJ

Samen met een wolkenstoet, glijdt
ook weer een Paasmaandag voorbij.
Ik onderscheid, witte schapenwolkjes
en zwarte zondebokken.

Maar zoals de Morgenster opkomt,
schittert over goeden en kwaden,
legt een avondschicht vurig licht,
beiden rozig in de watten.

De Hemelschilder houdt van pastel.
Zondige wolken voelen zich beter
in hun vel, wanneer ze zich
schoon zonnen in een schildering.

©De Kimpe Marleen
17 april 2017

22:38 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

14-04-17

MARIA MAGDALENA

Ze hebben mijn Here weggelegd,
ligt Hij daar nu nog altijd, in dat graf.

Waarom die zware steen, nergens
een engel die me helpen wil, zo stil.

Ginds dwaalt er een tuinman rond, zal ik
het wagen, hem te vragen me te helpen.

Zijn ogen kijken dwars door mij heen, en
hij prevelt mijn naam, zo liefdevol als geen.

Nadat de tuinman in een lichte mist lijkt opgegaan,
wordt het me klaar, dat Hij de derde dag zal opstaan.

Komen dan werkelijk, Zijn woorden uit, word ik,
Maria Magdalena, Zijn bruid, onvoorstelbaar.

Mag nooit vergeten, welk lijden er is voorafgegaan,
om nooit meer voor een gesloten hemelpoort te staan.

©De Kimpe Marleen
14 april 2017

14:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |