18-03-17

HET ZOMERUUR VAN DE FORSYTHIA (1 en 2)

Op een zekere nacht, tijdens het zomeruur,
hoorde ik wat in de tuin van mijn buur.
Ik spitste mijn oor,
net of ik zoiets vernam van een Magnificat.

Wanneer ik keek door het raam,
zag ik een fluisterende struik daar staan.
Nu hoorde ik het goed, het was een jubelend Halleluja
van de ontwakende Forsythia.

Nog slaapdronken, sperde ik mijn ogen open.

 De droom van een boom, vleide de sterretjes
uit de hemel en in een vluchtig gewemel, zag ik
de struik ontknopen in een sprookjesachtige
twinkeling van geel goud.

 Aangeraakt door het bloeiend hout,
legde ik me bewogen neer en dankte de Heer.
 De boom en ik, we overleefden het winteruur.

*****************

Na wekenlang friemelende sappen,
 die stapsgewijs hun hoogtepunt bereiken,
draag ik binnenkort weer mijn lentebruid
over de drempel van het nieuwe seizoen.

Net als toen, die keer ...

©De Kimpe Marleen
2010 -2012- 18 maart 2017

17:37 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

16-03-17

SSSTTT ... STIL MAAR

Laat de bloemen dichten
met de blik op
 het ene ware Licht gericht
zij willen en kunnen
in alle eenvoud
hun plicht vervullen

biddend

 verricht een bloemenhart
grootse werken
zonder dat wij
er iets van merken
ze verdelen wat smart
dragen ons doorheen

de al eens moeizame dagen.

©De Kimpe Marleen
16 maart 2017

11:46 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

13-03-17

OMDAT IK VAN JE HOU

Ze nam me overal mee naartoe,
voor te reizen nooit te moe. Met ons tweetjes
in berg en dal ...  Op de koop toe, kreeg
ik nog een souvenir, daarover schrijf ik hier.

 Uit het Eifelgebied, een witte draagkorf
 van zuiver ambachtelijk riet. Zoiets zag je
toen bij ons niet. Ik sleurde het mandje overal
 mee naartoe, naast me op de bus, in de fabriek:
  ter plaatse rust. De reis die ik haar voor “later”,
 samen met mijn partner beloofde, is er nooit
van gekomen. Ze moest er toen om lachen.

In het rieten mandje liggen nu gedachten
te smachten, om in vogelvlucht te vliegen,
over zee en land.  Met in ons beiden hand
de ambachtelijke witte rieten mand, erin

89 verjaardagskusjes.

©De Kimpe Marleen
13 maart 2017

20:50 Gepost in Blog, gedachten, Reizen | Permalink |

12-03-17

HET EERSTE MAAGDE - LIEFJE

Tel de


spatels van haar kroon, warempel


onberekenbaar schoon


verbluft, staar ik


ernaar.

©De Kimpe Marleen
12 maart 2017

09:05 Gepost in Blog, gedachten | Permalink | Commentaren (0) |

10-03-17

MOMENTOPNAME

En toen
dreven de wolken
niet meer

Ter plekke bleven zij
stille staan

Zal dan nu de hemel
opengaan
vroeg ik me af

©De Kimpe Marleen
10 maart 2017

20:13 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

09-03-17

IN DE MAARTSE BUIEN

Het is maar een gedicht
dat hij richt tot hemzelf
een soort therapie

hij hoort de voorjaarsbui die valt
het regent waar het God bevalt

de maartse buien
eigen aan de maand
ondergaat hij gewillig

als een lot hem in de schoot geworpen
laat hij de regendruppels zinken

in het badend wit
 van zijn papier tot ze
verdrinken in het NIETS.

©De Kimpe Marleen
9 maart 2017

11:43 Gepost in Blog, gedachten | Permalink | Commentaren (0) |

07-03-17

EEN NIEUW BEGIN

De vroege morgen
zag krokusjes hier
zo parmantig pronken

dacht bij zichzelf
wat zal ik aantrekken
vandaag de dag

die paarse boetejurk
of mag dat
bruidskleed in het wit

kiezend voor het laatste
opende hij de lenteschoof
bestoof het winterleed

met zongeel stuifmeel
en zette zich
 middenin de tuin

 om te staan lonken.

©De Kimpe Marleen
7 maart 2017 

14:19 Gepost in Blog, gedachten, Ontspanning | Permalink |

05-03-17

TWIJGJES KRIJGEN BOMEN

losbollig wrijft een
sering zich de oogjes uit
een tros wordt wakker

Afsmekende bomen
biddend
aan de waterkant
doelbewust
met het gezicht gericht
naar de zonnekant

schaduwen hun gebed aan
het water voort
niemand die het hoort

maar even later
rimpelt het water
verwelkomen
snaterende eenden
alle losbollige twijgjes 
en hijgende lentebomen

want de lente zal komen
harten kloppen sneller
omdat ze zich verheugen.

De Kimpe Marleen

2010 – 5 maart 2017

12:01 Gepost in Blog, gedachten, Ontspanning | Permalink |

03-03-17

DOEL MAG BLIJVEN

Zie hem nog met
opgestroopte broekspijpen
voor me staan om
met een wijde blik

het pittoreske dorp
met zijn modderpoelen
stil en ontroerd
gade te slaan

Doel zal verdorren
eenzaam dwalen
in de schorren
zei hij tegen mij

boven dit gehucht
hangt er nu bijna
een halve eeuw
een rauwe elektrisch

geladen schreeuw
te bengelen in de lucht
tezamen met het schietgebed
van de vorige generatie

die zo graag vandaag
hun nazaat met opgestroopte
 broekspijpen ziet wandelen
door de straten van toen

naar de schorren toe.

©De Kimpe Marleen
2009 - 3 maart 2017

14:47 Gepost in Boeken, gedachten | Permalink |

02-03-17

WAAR SERINGEN BLOEIEN

Subtiel legt de wind
een zoete vertelling neer
 aan haar achterdeur

knielt aan het sleutelgat
dan ruikt zij de geur van
de blauwe seringenstruik

hij stond aan de boszoom
naast haar ouderlijk huis als
het parfum van verliefde zielen

een lila paarse herinnering
brengt de seringenboom weer
zij rukt hem uit dromenland

knielt bezield en plant
  terstond de trosjes in
splinternieuwe grond.

©De Kimpe Marleen
2 maart 2017

10:50 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

01-03-17

DE LENTE KRIEBELT

Samen met de wilgenkatjes
voorlopers van een goed gevoel

Bereiken lentekriebels
 schoorvoetend het doel

Bottende takjes sprankelen hoop
naaien knoppen aan hun frisse jas

Straks lijkt niets nog op
hoe het gisteren was

©De Kimpe Marleen
1 maart 2017

11:22 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

23-02-17

KLASSIEK LEEFT MET BART

Radio Klara
is thuis
cirkelt met
een straalvliegtuig
boven ons huis

strooit pitjes van
verboden vruchten neer
om op te zuigen
de ganse dag
we lachen naar

Bart
 de stoute piloot
hij trekt zielen
uit de goot met Bach
die ons niet hoort

maar elkeen doorboort.

©De Kimpe Marleen
23 februari 2017

11:46 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

21-02-17

HET ERFDEEL

De ruiten
wenen
tranen met tuiten
zowel binnen als buiten
want zij huilt

goudgele blaadjes

één voor één
vallen ze af
delven ze
het eigen graf
van de zonnebloem

ik vraag haar

weet je nog … toen
jouw zonnepaleis
welhaast kaalgeplukt
maar moedig
hervat ze de reis

werp een afscheidszoen

naast haar mast
 beleggen kleintjes
thans het stukje grond
imiteren de moeder fijntjes
leggen het geërfd goud in

 hun onschuldige mond.

©De Kimpe Marleen
21 februari 2017

11:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

19-02-17

DE WOLKEN TEN SPIJT

Wolken knetteren een kampvuur
 trachten de nog smeulende zon
 met huid en haar op te eten
 ze gloort toch zonder vlam

het lijkt erop dat de vorstin
een schuiloord zoekt alsof
de duisternis terrein wint
niets is minder waar

 doch de donkerste wolken
huilen als wolven hun boosheid uit
verjagen het licht in een bedorven
stoet plaaggeesten van henzelf

happen in de fakkel van de dag
het kolossaal zwart verslindt
als de zon het niet wint maar
het zonnehart ademt heel diep in

tot middenin de Lichtcentrale
laadt zendstralen op verheft stem
door Hem met Hem in Hem en kijk
daar verschijnt ze de hemel te rijk.

©De Kimpe Marleen
2010 - 19 februari 2017

21:14 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

17-02-17

DE ALFA EN DE OMEGA

Met het neusje platgedrukt aan de ruit


kijkt ze haar ogen uit als de blinddoek afvalt


zo tussen licht en donker als de zon opkomt


 dampen de wereld stil ontsluieren in het komen


in het gaan maar ze wil aan de andere kant staan


bovenop de bergtop het panorama waarnemen


 het geven en het nemen van het aardse bestaan


het wereldse werkt verslavend de groei staat dan stil 

dat 

is niet wat de rechterhand wil die werpt een schaduw

 

al schrijvend neer volgt het spoor hoort op de rails


zinnen racen die luidop de Alfa en de Omega lezen


de Eerste en de Laatste van bij het begin.

©De Kimpe Marleen
2010 - 17 februari 2017

11:38 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

14-02-17

ER WAS EENS EEN ZONNEBLOEM

PhotoEE

17:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

ZOENENDE TULPEN

Foto

15:18 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

ER WAS EENS ...

Ik laat

jullie nu los, vlieg over zee

en bos, verspreid geur en

kleur wereldwijd

toe maar.


(c) De Kimpe Marleen
14 februari 2017

08:56 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

12-02-17

SPIEGELBEELD

Gisteren verstond
een binnenlandse zonnebloem
er zich niet aan, dat ze de wereld
 eens stil zag staan - in het wit -

Vandaag leest ze haar kompas.
Vertrekt ze pas met hoge mast,
als de zon afreist, doodgemoederd
 de weg wijst aan haar spiegelbeeld.

Morgen stuurt haar goddelijke kroon,
de winter goudgeel bij en wanneer die
een stapje opzij gaat, wel dan lachen
de mensen als zonnebloemen, zielsblij.

©De Kimpe Marleen
12 februari 2017

17:56 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

11-02-17

MANNA

Zelfs in de twintigste eeuw

likken tulpenlipjes sneeuw

vallen ze onder de gena

van opstaan en o-pen gaan

herkennen ze diep in hen het naakte

 raken ze het liefdevol aan en maken ze

ze weldra hun kinderdromen waar.


©De Kimpe Marleen
11 februari 2017

12:30 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

10-02-17

DE EEUWELINGE

Met net een ijzige trip
achter de rug
belandde ik aan bij
de eeuwelinge haperend
  voor de ophaalbrug
zij was zo oud
ik voelde zo koud maar
ze legde in de naam
van de liefde
onze handen als torens
op elkaar en zo
 verwarmden wij mekaar
er opende zich langzaam
een warm luik
terstond dacht ik aan
een warmwaterkruik
en zij … ze lachte

ik werd Valentijn gewaar.

©De Kimpe Marleen
10 februari 2017

11:57 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

07-02-17

WINTERSE SOUVENIRTJES


Bedolven onder een witte hoorn des overvloeds, sneeuwt het de wanhoop nabij. De muisgrijze hemel, rookt het gitzwarte van de nacht uit, strooit de klok rond poedersuiker.

Maar de kou bijt ruw van zich af. Twijfelende vingers tintelen, want ja, het bloed stokt bijna, het kleurt blauw. Kom, neem een stoel hier dicht bij de haard, het gedicht door het toverraam is veel waard.  Hier genieten we van een goed zicht op de wit geplaveide daken.

Zie je die poedelzachte sneeuwuil, elke avond  echoot hij wijselijk een goedenacht, het straatlicht schijnt hem bij. Van opzij, zie je de vlokjes naar beneden dwarrelen, het lijkt zo op een glazen bol, waar je aan moet schudden. Nu in het echt!

Om in extase te raken al die blanke daken, de gladde wegen echter, schitteren als een spiegelpaleis . Mensen wassen hun ogen met sneeuw, om beter te zien. Misschien glijden ze dan niet in het dichtgerijmde water, waarvan de diepte het ijs herkauwt tot zuiver kristal.

Maar morgen, zendt de zon haar stralen, vuurt ze haar pijlen af. Tot dan laat de lente zich wiegen in kakelverse sneeuw. Nog even, dan diept ze een warme ijskus op uit de aardkorst. Zet ze de dooi in, zweven er geen sneeuwvlokjes meer. Moeten we weer naar onze glazen bol, vraag je: “Toe schud nog eens een keer …”

©De Kimpe Marleen
2010 – 7 februari 2017
 

21:11 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

05-02-17

HET MUZIKALE MANDJE

De regenboog boog zich minzaam
over een eenvoudig rieten mandje
spatte uiteen liet de viooltjes alleen
zette een hemel op aarde in de verf

 lieftallige kleuren vormden gauw
 één geheel roken naar een muzikaal
 do re mie en naar een dirigent die
 de hogere diepblauwe tonen kent

wie van hen speelde de eerste viool
welke betoverende bloem was zijn idool
hij wist het niet want het rieten mandje
verwoordde in eenvoud zijn lievelingslied.

©De Kimpe Marleen
5 februari 2017

20:12 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

02-02-17

LICHTMIS

Het Levende Woord

niet IN maar UIT

Maria geboren

kun je HET horen

kun je HEM zien

misschien ...

(c) De Kimpe Marleen
2 februari 2017

12:31 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

01-02-17

ZONSOPGANG

Met voeten diep wegzakkend

in de sneeuw probeerde ik

de maan te vangen toen ik ontwaakte

was het reeds zonsopgang

smaakte de winter naar voorjaar

en toen zette hij de schommels klaar

proefde hij diepere horizonnen

gaf hij zich gewonnen in een hoge zwaai

naar omhoog bijkans tot de hemelboog.

(c)De Kimpe Marleen
2009 - 1 februari 2017

11:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

29-01-17

DE SCHATKIST

Januari
ruimt zorgzaam met
een splinternieuwe schop
het puin van de allereerste
sneeuwstormen op
al belooft dat geen winterstop
de ondergrondse tuin begint
van A tot Z te rommelen
let op het frêle sneeuwklokje
dat er straks staat te schommelen
het steekt vast wiebelend vrij
de sterk geurende hyacint en prille krokus 
alsook de maangele narcis voorbij
wil reeds voortdraven en kijken
met de ogen van een kind dat
blij verrast een schatkist vindt.

©De Kimpe Marleen
29 januari 2017 

21:12 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

26-01-17

VOOR HAAR

Je bent
te moe gestreden
om nog meer te vechten
genoeg geleden

en vraagt
wenend aan de Heer
dat bijzondere plekje
dicht bij Hem

je was altijd
zo gaarne mooi en toch
zal je nog in de maak zijnde
lichaam als gegoten passen

omdat schoonheid
bij jou hoort
en weet je
jouw gebed wordt verhoord!

©De Kimpe Marleen
26 januari 2017

21:41 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

25-01-17

UIT EEN BLOEMENLEVEN

Hartvormige
groene blaadjes ontmaagden
de witter dan witte cyclaam
ademen tevreden in en uit
nerven houden hen in ere

geplukte bloemen
vliegen als ranke vlinders
uit het warm nest
in de armen van de goede God
doet moedertje natuur de rest.

©De Kimpe Marleen
25 januari 2017
Ter ere van Gedichtendag, morgen.

19:35 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

22-01-17

DE WITSTE VORST

Wat schuilt er achter
de regenboog verborgen
voor het oog laat het
openbaren door alle
gebaren van de Maker

schaatsend 
zwieren pirouettes
van letters in het rond
liefkozend verlaat ik
het serene natuurschoon

 goed doorbloed schaats ik
heen voel me helemaal niet
alleen achter me 
verheerlijken bomen uit
volle borst de witste Vorst.

©De Kimpe Marleen
2010 - 22 januari 2017 

12:04 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

20-01-17

SOUVENIR

Weet elke seconde uit een zuigeling
zijn eerste kreet edoch de mensen
zoals weleer die maken ze niet meer

de gezelligheid van toen het prevelend kruisje
pas dan de natte voorhoofdzoen en toch
wanneer de stilte het drukke brein ompraat

waait er soms uit een onverwachte hoek
een zuchtje heimwee laat het op het lijf
geschreven boek een souvenirtje na

 van een intens gelukkig zijn hier en nu.

©De Kimpe Marleen
20 januari 2017 

15:10 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |