17-01-17

WOLKEN ALS LIJFWACHTEN

Niet tegenpruttelen ijsbloemen
wanneer ik jullie doelgericht van
het ijskoude zolderraam schraap

zo het spiegelend zicht opraap van
een fruitkleurige zon die mandarijntjes staat
te dromen nu ze haar einddoel heeft bereikt

 warm beadem ik winterrozen weet dat er 
wolken als lijfwachten werden uitgekozen
om Het Licht er bovenuit te laten komen.

©De Kimpe Marleen
17 januari 2017 

21:37 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

14-01-17

ZONNEBLOEMPITJE

Direct uit mijn hand
een zonnebloempitje
in wat potaarde geplant

het effect bleef een geheim
een verborgen wijsheid 
die Vader Tijd zou onthullen

op een koude winterdag
zag ik voor het raam warempel
een kromme stengel staan

vandaag de dag
trekt het licht hem recht en echt 
er groeit een zonnebloempje aan.

©De Kimpe Marleen
14 januari 2017 

16:19 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

12-01-17

STERRENPOST

Nadat het open einde boek
spijtig opzij werd geschoven
boetseerde het in beslag genomen brein
zelfontworpen denkbeelden 
in het voor even gelukkig zijn

een eind goed al goed epiloog
voor het toevallig meelezend oog

bracht het dan moe gedacht
te middernacht naar een nog
wakkere uitgeverij van maak
de mensen kosteloos blij
onder een vergulde maan

die heimelijk lachte en geduldig
wachtte op fonkelende sterrenpost.

©De Kimpe Marleen
12 januari 2017 

11:20 Gepost in Blog, gedachten | Permalink | Commentaren (0) |

08-01-17

BIJNA EEN SPROOKJE

Hij was hoe dan ook wondermooi
De kale krulwilg zonder vrolijke tooi
Toen hij op zijn thans blote bast
 Schitterend de last droeg van de eerste sneeuw

Hij stomverbaasd toekeek hoe de poes
Als een rendier op kousenvoeten
In overmoed en gelukkig zijn huppelde
Van stapsteen naar stapsteen zonder

Eén wit vers op het wintergras aan te raken
Het was het moment om een diepe zucht te slaken
Levensecht te geloven in maak Mij bekend
Van hierboven ook al twijfel ik soms

 ©De Kimpe Marleen
8 januari 2017

21:20 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

06-01-17

WIJL DE TIJD ONS VERLAAT

Geen denappels
die kreunen om
hun geamputeerde stam

neen

doch engeltjes
die vannacht heel zacht
hun donzen veren

uitschudden

leunend over de Hoeksteen
van de vredesmuur
elk uur komt ze

dichter en dichter

tot er hier
geen wereldse steen
meer op de andere staat

terwijl

de aardse tijd ons
snel tikkend
 verlaat.

 ©De Kimpe Marleen
2010 – 6 januari 2017 

11:26 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

01-01-17

WINTERIJS

Er treuzelt
een robuuste wind welke
het winterijs besnijdt
vergezeld met een gemene koude
die hapt en in de neuzen bijt

ergens
zomaar verlaten onder
een wit bestoven vogeldakje
bieden achtergelaten kruimels
een schrale troost voor
de verkleumde vogelkroost

roodborstjes praten lief
met eetgrage kippen
dagpot delen met velen
tot alles op is en heus
 buiten een eilandje kaaskorsten
marmert er niets meer
in het kippenhok
de winterprik fluistert

binnenshuis
piepen de deuren
ze luisteren af
zijn hun rol van steeds
te moeten sluiten beu
de voordeur klemt ze beboet
 binnenkomende mensen
beladen met nieuwjaarswensen
met een dichtgooi – smak
pakjes krullen hun strik

morgen klappertanden
we er weer tegenaan
al zoekend de weg onderweg
staan we op een brug
soms eens om te zien naar
het meer van het verleden
maar wenkt
het heden ons terug naar
het versgelegde
*2017*

©De Kimpe Marleen
2010 – 1 Januari 2017

 

15:25 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

29-12-16

WEE - MOED

Er waait iets
 van weemoed door de lucht
men wil
stilletjes ervan drinken
zich vol
laten schenken met gena
elk schepsel
zucht als in barensnood
er waait iets
  van weemoed door de lucht
en men snakt
naar de uiteindelijke verlossing.

©De Kimpe Marleen
2009 – 29 december 2016
(naar Romeinen 8:22,23) 

14:32 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

27-12-16

*AAN GODS ZEGEN IS HET WELGELEGEN

Aan een nachtzijden koord
hangt het opgebrande jaar
verstild uit te doven
gebottelde dagen worden
naar boven gedragen en we
  laten de oude droesem staan

voor wat hij tenslotte is

gaan als het ware vanzelf naar de nis
van oudejaarsnacht waar een legioen
 met driehonderd vijfenzestig dagen
op een milde kamertemperatuur wacht
om twaalf uur mag de eerste open
beginnen zoals iedere keer de uren

er weer vandoor te lopen …

©De Kimpe Marleen
2011 - 27 december 2016 

17:54 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

22-12-16

MIJN KERSTMAN

De schommelstoel knikt
de Kerstman vertelt een knalrood verhaal.
Te goeder trouw volgt zijn wijsvinger
de gouden letters in het dikke boek.
Een peuter beklimt
een fauteuil zoekt houvast
bij de warme gast spitst zijn oortjes.

De kleuter echter wipt met
het houten schommelpaard.
Smachtende kinderogen vinden
de geheimzinnige pakjes meer
de moeite waard.
En wij gaan wij ons doel voorbij.

De schommelstoel knikt

vergevingsgezind.
 Zo mag hij nog een weinig tijd
blijven staan alvorens hij weer
op rust moet gaan.
Maar niet zonder ons het dikke boek
na te laten waarin de Kerstman
Woord voor Woord tegen ons kan praten.

 Ook als zien we hem niet edoch zingt
het warme hart een vurig lied.
Vlammetjes kussen de eeuwigheid
en … de schommelstoel?
Die zal knikken en ja zeggen
tot het Levende Woord.

©De Kimpe Marleen
2010 - 22 december 2016

21:23 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

19-12-16

KERST IN DE VELDEN

Een schaduw ontwaakt
eeuwige sneeuw kraakt
verzoent gevallen sterren
verloren tussen kaarsen ijs
paradeert leeggeroofd
een stokoud maïsveldparadijs
erboven cirkelen meeuwen
ze pikken herinneringen op
stelen als raven paragrafen en
verdwijnen dan langs het hemeldak

in een overwoekerde vergeethoek
jammeren hongerige kippen
waar geen haan naar kraait
gedachten keren naar binnen

bezinnen over het kind in een stal
waarin eeuwen geleden
het kerstverhaal werd geschreven
de jaren begonnen te tellen
te vertellen over het Goddelijk kind
in ons zelve in ons eigen
sjofel stalleken van Bethlehem
hoe dikwijls men dit negeert
maar de kern is ons bijgebleven.
Zalig Kerstfeest!

©De Kimpe Marleen
2010 – 19 december 2016 

23:11 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

15-12-16

LANG LEVE ZONNEWENDE

Nog even geduld koortsige kruin
struinende afstammeling van het verleden
een droefgeestig gemoed versmacht het heden niet
wees niet bang als de laatste schoof herfst ruig
in de oven der vergankelijkheid wordt geschoven
laat de sterren fonkelen

jaarringen tellen af naar daar
waar het ooit begon
 de aller-langste nachten verstouwen
 onze meest sombere gedachten
voor we het weten keert de zonneplaneet
haar energieke gezicht naar ons toe

en of ze het weet dat we moe zijn
wanneer ze blijmoedig bestaat
weerspiegelen kleurige parels
 op een glas mijmerend water
haar gouden schijn en als ze
 allengs zinken verdrinken we 

 in een gehemeltestrelend genot
tot we zelf weer kunnen schenken
 niet meer denken aan die donkere dagen
 steeds weer moedig verdergaan
met vallen en opstaan wellicht maar
met het zicht op een open hemel.

©De Kimpe Marleen
15 december 2016

 

22:24 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

13-12-16

STROPERS

Getroffen door het geweer
stuiken ze voor dood neer
immens gaat
dierenverdriet verloren
in het verzadigde lied
dat de feestdis wil horen

geen sterveling

 die mooi gezeten 
 aan een liefdesmaal
stilstaat bij de schoten
wanneer er royaal
een zonneglas rode wijn
wordt uitgegoten.

© De Kimpe Marleen
13 december 2016

11:29 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

11-12-16

DE HEMELWAGEN

Heb deze morgen tot mijn grote spijt
de doorreizende hemelwagen gemist

moet gissen naar zijn kleuren die wijl ze
overgaan van bloedend rood naar ochtendgrijs
het licht ferm van de wijs weten te brengen

vraag me nu af wie trok hem voort
wie sloot deemoedig maar blij de rij
kom het vandaag niet meer te weten

hoop dat de avondschemering alsnog
 een tipje van de sluier oplicht vooraleer
de hemeldeur ogenschijnlijk dichtklapt

mag morgen zijn vertrekuur niet vergeten
altijd al geweten wat voorbij is – is voorbij.

©De Kimpe Marleen
11 december 2016

10:01 Gepost in Blog, gedachten | Permalink |

09-12-16

ZWANGER VAN

Zucht
het hangt in de lucht
met de ogen dicht
zwanger van een gedicht

de kleine pennenvrucht
moederlijk laten rijpen
ze pas door lezersogen
laten grijpen wanneer

 ze levensvatbaar is

weet al dat
ik het missen zal
mijn pasgeboren kindje.

©De Kimpe Marleen
 7 december 2016 

11:09 Gepost in Blog | Permalink |

07-12-16

DE KOLENMAN

Al doet
de koude ogen wenen
 in onze straten is het beeld
van de kolenman
zo goed als verdwenen

altoos met een warm hart
 blozende wangen geroet in het zwart
 over zijn schouder een zak antraciet
 hij leek warempel op Zwarte Piet
 breedlachend verdiende hij zijn brood
 en altijd met die witte tanden bloot

kan mijn angst van toen
nog niet verklaren maar
als kind was ik bang
bang van de kolenman
in memoriam.

©De kimpe Marleen
2009 - 5 december 2016

17:53 Gepost in gedachten | Permalink |

05-12-16

HET ROODBORSTJE

Leunend
over de brug
waande ik me
niet alleen
want er vloog
een roodborstje
om me heen
met een blik
van herkenning
en een stille groet
maakte het mijn dag
weer goed.

©De Kimpe Marleen
5 december 2016

20:51 Gepost in Blog | Permalink |

04-12-16

IN MOEDER NATUUR

Zonder te poseren

laat ik me fotograferen

door een flitsende dagvorstin

bekraakt het witte blad

al wandelend mijn levenspad.

©De Kimpe Marleen
4 december 2016

17:00 Gepost in Blog | Permalink |

03-12-16

WINTERWONDERLAND

Een ontwapende zon
zou als ze kon

Zomersproetjes
in ons hart strooien

 Wat versteend blijkt
ontdooien voordat

Die hardvochtige winter
op het toneel verschijnt

 En het district verstart
tot een ijzig winterlandschap

©De Kimpe Marleen
3 december 2016
... zet er de oudere datum niet meer bij, omdat het gedicht bij het herschrijven, dikwijls een geheel andere vorm aanneemt. Het gebeurt, dat ik soms twee souvenirs bundel tot één. Er liggen een zevental jaren tussen en dan verandert een mens.

11:59 Gepost in Blog | Permalink |

01-12-16

VLIEGEN

Laat me nu maar

een niveau hoger
vliegen boven de pijn.
Zelfs de wind buiten
bekrachtigt het:

“Zo moet het zijn.”

De wind
die me dwingt
me gedragen
te weten.

Laat me rustig

naar zijn lied luisteren.
Die ontembare zang
van wilde strofen.
Dat ik ze
begrijpen kan.

Ontvankelijk bewogen.

©De Kimpe Marleen
28 augustus 2009
(herbewerkt) 
 

15:10 Gepost in gedachten | Permalink |

29-11-16

DE NOTENKRAKER

Hij knijpt de katjes in het donker
ritmisch bij de open haard

naderhand groeit er op tafellakenland
een boerenslim walnotenverstand

gescalpeerde hersenpannen naast
een knetterend vuur een meerstemmig partituur

hij ligt daar knus in het vuistje
de notenkraker maar zijn klus zit erop.

©De Kimpe Marleen (herbewerkt)
29 november 2016 

11:57 Gepost in Blog | Permalink |

26-11-16

HUMUS

Schoffelende voeten
banen zich een weg
door de bladerenstoet
bespelen de wetten
van de natuur
aanhoren de dodenmars
van stervende nerven
in het krakend blad
dat niet weggaat
alvorens het als erfgoed
humus nalaat.

©De Kimpe Marleen
19 oktober 2010 (herbewerkt)
 

00:12 Gepost in Blog | Permalink |

22-11-16

EEN DROOMROOS

Een roos

een speeldoos voor de wervelwind

sluit haar velours blad, dekt

zich warmrood toe

droomt weg.

(c)De Kimpe Marleen
4 november 2010 (herbewerkt)

21:36 Gepost in gedachten | Permalink |

19-11-16

HET KNOTWILGENGEZICHT

Het knotwilgengezicht
dicht met één oog
op mij gericht

het spreekt in bomentaal
een waargebeurd bosverhaal

weetgrage oren
leggen zich te luister
aanhoren het gefluister
het bruisen en suizen
van levenssappen
die water aftappen
zomaar uit de grond

daarom
stond hij daar
met open mond
puur natuur
dat smaakt gezond
daarom
knipoogde hij naar mij
lokte hij me naderbij

ik voelde zoetjesaan
 mijn meezeulende last
overgaan
naar de uitgeholde bast.

©De Kimpe Marleen
18 april 2010 (herbewerkt)

17:10 Gepost in gedachten | Permalink |

15-11-16

EN DE ZEE WAS NIET MEER

Als er
ooit geen zee meer is hunkert die
steppe naar groot gemis
zinkt de moed haar
in de
schoenen
gedaan met al
wat leeft geen wolk meer die
goedsmoeds emmertjes uitkiepert
niets meer.

(c)De Kimpe Marleen
18 juni 2009 (herbewerkt)

19:34 Gepost in gedachten | Permalink |

13-11-16

IN HET ALLERKLEINSTE DORP

In
het allerkleinste dorp worden
er naakte kindjes geboren
na eeuwige trouw aan
geliefden gezworen
kan men vanuit
de liefelijkste kerktoren
alsook die akelige
doodsklokken horen

in
de allergrootste stad
gaat de ooievaar
ook op pad
wanneer twee mensen
zijn verblind kan er
vurig worden bemind

in
het petieterigste dorpje
èn in de wereldstad
als een wereldburger
ingeschreven
eenieder met
een eigen leven
al wandelend op
het kronkelend levenspad

in
berg en dal
het einde blijft voor
arm of rijk gelijk
want overal vindt men
vindt men
het voor zichzelf sprekende
kerkhof binnen een
godsmogelijk bereik.

(c) De Kimpe Marleen
18 januari 2010
(herbewerkt)

12:08 Gepost in Blog | Permalink |

11-11-16

EEN VRIESGANS BEAAMT HET

De akkers zijn leeg
het veld ruikt kaal
een vrieskou schept
alles doods

een onverzadigbare
lucht loutert eigenwijs
al wat dreigt voorgoed
in te slapen

een ochtendwandelaar
hooggelaarsd
hapt en hapt
en hapt om dan

tevreden volgezogen
met de handen gevouwen
uit te rusten op een
vermolmde boomstam

ginds ver weg zendt
ook de vroegste trein
 zoevend een gebed op
een vriesgans beaamt het.

 (c)De Kimpe Marleen
11 december 2009 (herbewerkt)

10:36 Gepost in Blog | Permalink |

10-11-16

MIJN GEDACHTENTREIN

 Daarom

deze trein

omdat

elke goede gedachte

er mag zijn

kom ...

We nemen

de proef

op de som

keren

het negatieve

om

en vertrekken.

(c) De Kimpe Marleen
https://dichtselsvelvetonderweg.blogspot.com

14:57 Gepost in gedachten | Permalink |

DE ZON

Zojuist ...

de zon ingepakt
zoals ze even was
als een vuurbol
uit glas

weet dat ...
ze steeds verrast
open dus teder
dit gouden wonder.

(c) De Kimpe Marleen
14 april 2010 (herbewerkt)

14:20 Gepost in gedachten | Permalink |