07-12-16

DE KOLENMAN

Al doet
de koude ogen wenen
 in onze straten is het beeld
van de kolenman
zo goed als verdwenen

altoos met een warm hart
 blozende wangen geroet in het zwart
 over zijn schouder een zak antraciet
 hij leek warempel op Zwarte Piet
 breedlachend verdiende hij zijn brood
 en altijd met die witte tanden bloot

kan mijn angst van toen
nog niet verklaren maar
als kind was ik bang
bang van de kolenman
in memoriam.

©De kimpe Marleen
2009 - 5 december 2016

17:53 Gepost in gedachten | Permalink |

05-12-16

HET ROODBORSTJE

Leunend
over de brug
waande ik me
niet alleen
want er vloog
een roodborstje
om me heen
met een blik
van herkenning
en een stille groet
maakte het mijn dag
weer goed.

©De Kimpe Marleen
5 december 2016

20:51 Gepost in Blog | Permalink |

04-12-16

IN MOEDER NATUUR

Zonder te poseren

laat ik me fotograferen

door een flitsende dagvorstin

bekraakt het witte blad

al wandelend mijn levenspad.

©De Kimpe Marleen
4 december 2016

17:00 Gepost in Blog | Permalink |

03-12-16

WINTERWONDERLAND

Een ontwapende zon
zou als ze kon

Zomersproetjes
in ons hart strooien

 Wat versteend blijkt
ontdooien voordat

Die hardvochtige winter
op het toneel verschijnt

 En het district verstart
tot een ijzig winterlandschap

©De Kimpe Marleen
3 december 2016
... zet er de oudere datum niet meer bij, omdat het gedicht bij het herschrijven, dikwijls een geheel andere vorm aanneemt. Het gebeurt, dat ik soms twee souvenirs bundel tot één. Er liggen een zevental jaren tussen en dan verandert een mens.

11:59 Gepost in Blog | Permalink |

01-12-16

VLIEGEN

Laat me nu maar

een niveau hoger
vliegen boven de pijn.
Zelfs de wind buiten
bekrachtigt het:

“Zo moet het zijn.”

De wind
die me dwingt
me gedragen
te weten.

Laat me rustig

naar zijn lied luisteren.
Die ontembare zang
van wilde strofen.
Dat ik ze
begrijpen kan.

Ontvankelijk bewogen.

©De Kimpe Marleen
28 augustus 2009
(herbewerkt) 
 

15:10 Gepost in gedachten | Permalink |

29-11-16

DE NOTENKRAKER

Hij knijpt de katjes in het donker
ritmisch bij de open haard

naderhand groeit er op tafellakenland
een boerenslim walnotenverstand

gescalpeerde hersenpannen naast
een knetterend vuur een meerstemmig partituur

hij ligt daar knus in het vuistje
de notenkraker maar zijn klus zit erop.

©De Kimpe Marleen (herbewerkt)
29 november 2016 

11:57 Gepost in Blog | Permalink |

26-11-16

HUMUS

Schoffelende voeten
banen zich een weg
door de bladerenstoet
bespelen de wetten
van de natuur
aanhoren de dodenmars
van stervende nerven
in het krakend blad
dat niet weggaat
alvorens het als erfgoed
humus nalaat.

©De Kimpe Marleen
19 oktober 2010 (herbewerkt)
 

00:12 Gepost in Blog | Permalink |

22-11-16

EEN DROOMROOS

Een roos

een speeldoos voor de wervelwind

sluit haar velours blad, dekt

zich warmrood toe

droomt weg.

(c)De Kimpe Marleen
4 november 2010 (herbewerkt)

21:36 Gepost in gedachten | Permalink |

19-11-16

HET KNOTWILGENGEZICHT

Het knotwilgengezicht
dicht met één oog
op mij gericht

het spreekt in bomentaal
een waargebeurd bosverhaal

weetgrage oren
leggen zich te luister
aanhoren het gefluister
het bruisen en suizen
van levenssappen
die water aftappen
zomaar uit de grond

daarom
stond hij daar
met open mond
puur natuur
dat smaakt gezond
daarom
knipoogde hij naar mij
lokte hij me naderbij

ik voelde zoetjesaan
 mijn meezeulende last
overgaan
naar de uitgeholde bast.

©De Kimpe Marleen
18 april 2010 (herbewerkt)

17:10 Gepost in gedachten | Permalink |

15-11-16

EN DE ZEE WAS NIET MEER

Als er
ooit geen zee meer is hunkert die
steppe naar groot gemis
zinkt de moed haar
in de
schoenen
gedaan met al
wat leeft geen wolk meer die
goedsmoeds emmertjes uitkiepert
niets meer.

(c)De Kimpe Marleen
18 juni 2009 (herbewerkt)

19:34 Gepost in gedachten | Permalink |

13-11-16

IN HET ALLERKLEINSTE DORP

In
het allerkleinste dorp worden
er naakte kindjes geboren
na eeuwige trouw aan
geliefden gezworen
kan men vanuit
de liefelijkste kerktoren
alsook die akelige
doodsklokken horen

in
de allergrootste stad
gaat de ooievaar
ook op pad
wanneer twee mensen
zijn verblind kan er
vurig worden bemind

in
het petieterigste dorpje
èn in de wereldstad
als een wereldburger
ingeschreven
eenieder met
een eigen leven
al wandelend op
het kronkelend levenspad

in
berg en dal
het einde blijft voor
arm of rijk gelijk
want overal vindt men
vindt men
het voor zichzelf sprekende
kerkhof binnen een
godsmogelijk bereik.

(c) De Kimpe Marleen
18 januari 2010
(herbewerkt)

12:08 Gepost in Blog | Permalink |

11-11-16

EEN VRIESGANS BEAAMT HET

De akkers zijn leeg
het veld ruikt kaal
een vrieskou schept
alles doods

een onverzadigbare
lucht loutert eigenwijs
al wat dreigt voorgoed
in te slapen

een ochtendwandelaar
hooggelaarsd
hapt en hapt
en hapt om dan

tevreden volgezogen
met de handen gevouwen
uit te rusten op een
vermolmde boomstam

ginds ver weg zendt
ook de vroegste trein
 zoevend een gebed op
een vriesgans beaamt het.

 (c)De Kimpe Marleen
11 december 2009 (herbewerkt)

10:36 Gepost in Blog | Permalink |

10-11-16

MIJN GEDACHTENTREIN

 Daarom

deze trein

omdat

elke goede gedachte

er mag zijn

kom ...

We nemen

de proef

op de som

keren

het negatieve

om

en vertrekken.

(c) De Kimpe Marleen
https://dichtselsvelvetonderweg.blogspot.com

14:57 Gepost in gedachten | Permalink |

DE ZON

Zojuist ...

de zon ingepakt
zoals ze even was
als een vuurbol
uit glas

weet dat ...
ze steeds verrast
open dus teder
dit gouden wonder.

(c) De Kimpe Marleen
14 april 2010 (herbewerkt)

14:20 Gepost in gedachten | Permalink |

Vorige 1 2 3 4