24-04-17

ZEEMANSDROOM

Voelde me steevast een drenkeling
vannacht, toen wolken als scheepjes
 me opvisten, vanuit mijn knarsend zolderraam.
Ze dachten dat ik er niet eeuwig kon blijven staan.

Het moest er eens van komen, het leek of ze mij
in goed getij, meenamen op een windstille zee.
Spontaan bedolven onder vallende sterren.
Van verre, zag ik ze naar beneden donderen.

Wijl ik me bleef verwonderen, over mijn
open zolderraam, zag zelfs de vier poten
van mijn bed staan en een silhouet van mezelf
dat in het windstil schuitje heerlijk lag te dromen.

©De Kimpe Marleen
24 april 2017
Vorige versie: Onder de grote Ik Ben
Christelijke gedichtensite.nl
10 april 2010

22:11 Gepost in Blog, gedachten, Reizen | Permalink |

13-03-17

OMDAT IK VAN JE HOU

Ze nam me overal mee naartoe,
voor te reizen nooit te moe. Met ons tweetjes
in berg en dal ...  Op de koop toe, kreeg
ik nog een souvenir, daarover schrijf ik hier.

 Uit het Eifelgebied, een witte draagkorf
 van zuiver ambachtelijk riet. Zoiets zag je
toen bij ons niet. Ik sleurde het mandje overal
 mee naartoe, naast me op de bus, in de fabriek:
  ter plaatse rust. De reis die ik haar voor “later”,
 samen met mijn partner beloofde, is er nooit
van gekomen. Ze moest er toen om lachen.

In het rieten mandje liggen nu gedachten
te smachten, om in vogelvlucht te vliegen,
over zee en land.  Met in ons beiden hand
de ambachtelijke witte rieten mand, erin

89 verjaardagskusjes.

©De Kimpe Marleen
13 maart 2017

20:50 Gepost in Blog, gedachten, Reizen | Permalink |